A bëhet forum për Bektashizmin pa bektashinjtë?

Kush flet në emër të kujt? Për të ardhmen e kujt po merren vendime? Dhe më e rëndësishmja, ku qëndrojnë në këtë debat njerëzit për të cilët po flitet?Pa marrë përgjigje këto pyetje, do të mbetet e diskutueshme se deri në çfarë mase një forum i tillë përfaqëson komunitetin Bektashi.

Një grup anonimësh pretendojnë që bëjnë mbledhje në emër të Kryegjyshatës Botëtore Bektashiane në tryeza të rrumbullakëta. Ndëkohë që teologë të bektashizmit e cilësojnë të tupshme , të kundraligjshme dhe me ndikim nga qarqe anibetakishane turke. Ku ngrenë pyetjet :A diskutohet e djeshmja, e sotmja dhe e ardhmja e Bektashizmit pa Bektashinjtë? Kush flet në emër të kujt? Për të ardhmen e kujt po merren vendime?

Ja reagimi i plotë:

Po flisni për të kaluarën, të tashmen dhe të ardhmen e Bektashizmit. Po vetë Bektashinjtë ku janë?Në Tiranë po organizohet një forum me titull “E djeshmja dhe e sotmja e Bektashizmit në Ballkan”. Akademikë, studiues dhe përfaqësues fetarë nga Turqia, Shqipëria, Kosova dhe Maqedonia e Veriut po mblidhen së bashku. Diskutohen historia, trashëgimia kulturore dhe e ardhmja e Bektashizmit.

Por njeriut i lind një pyetje jashtëzakonisht e thjeshtë, por po aq e rëndësishme: A diskutohet e djeshmja, e sotmja dhe e ardhmja e Bektashizmit pa Bektashinjtë?

Një besim mund ta kuptoni duke e lexuar në libra, duke e studiuar përmes dokumenteve historike ose duke e vlerësuar në kuadër të zhvillimeve politike. Por si mund të pretendoni se keni bërë një vlerësim gjithëpërfshirës pa dëgjuar zërin e atyre që e jetojnë atë besim, pa i vendosur pikëpamjet dhe vullnetin e tyre në qendër të diskutimit?

Bektashizmi, përtej të qenit një temë kërkimore që diskutohet në auditorët akademikë, është një besim i gjallë dhe një trashëgimi e rrënjosur shoqërore. Pronarët e vërtetë të kësaj trashëgimie nuk janë vetëm historianët, studiuesit apo politikanët. Ata janë komuniteti Bektashi që e mban gjallë, e ruan dhe ua përcjell brezave të ardhshëm.

Madje, në qendër të diskutimit ndodhet nisma e Kryeministrit të Shqipërisë, Edi Rama, e hedhur në qarkullim në vitin 2024, për krijimin e një formacioni sovran Bektashi në Tiranë. Kur trajtohet një çështje kaq e rëndësishme, vullneti, pritshmëritë dhe kundërshtimet e komunitetit Bektashi nuk mund të reduktohen në një çështje dytësore.

Kush flet në emër të kujt? Për të ardhmen e kujt po merren vendime? Dhe më e rëndësishmja, ku qëndrojnë në këtë debat njerëzit për të cilët po flitet?

Pa marrë përgjigje këto pyetje, do të mbetet e diskutueshme se deri në çfarë mase një forum i tillë përfaqëson komunitetin Bektashi.

Askush nuk është kundër kërkimeve akademike mbi Bektashizmin apo diskutimit të pikëpamjeve të ndryshme. Çështja është çështje përfaqësimi. Është një gjë të diskutosh besimin dhe të ardhmen e një komuniteti, dhe krejt tjetër t’i japësh mundësi që ai komunitet ta dëgjojë vërtet zërin e vet.

Trashëgimia fetare dhe kulturore e Ballkanit nuk mund të mbrohet vetëm përmes vlerësimeve që bëhen nga jashtë. Një dialog i sinqertë kërkon pjesëmarrjen e drejtpërdrejtë të komunitetit përkatës, dëgjimin e pikëpamjeve të ndryshme dhe respektimin e vullnetit të tij.

Nëse po flitet për të ardhmen e Bektashizmit, Bektashinjtë duhet të kenë fjalën. Nëse po mbrohet trashëgimia e Bektashizmit, duhet të dëgjohet zëri i atyre që e mbajnë gjallë atë trashëgimi.

Përndryshe, mbetet një pyetje shumë themelore që pret përgjigje: A BËHET FORUM PËR BEKTASHIZMIN PA BEKTASHINJTË?