OpinionPolitikë

Martin Henze: Gjyqësori në Shqipëri po bëhet një instrument kyç i pushtetit për autokracinë e Ramës

Ilir Meta është një nga të paktët patriotët dhe demokratët në Shqipëri me një numër të madh ndjekësish

Martin Henze
Ish Këshilltar i Kancelares Merkel

Në vend që të mbështesë sundimin e ligjit, ai shërben për të delegjitimuar dhe lënë mënjanë opozitën – veçanërisht krahun e saj pro-perëndimor. Shqipëria ka një sistem klasik autokratik që është armiqësor ndaj SHBA-së dhe BE-së. Ashtu si në Bjellorusi ose Rusi, edhe në Shqipëri vlen sa vijon:

  • Formalisht, ekziston një sistem shumëpartiak, por ky ekziston vetëm për sa kohë që opozita është oportuniste. Nëse udhëheqësit e opozitës nuk janë oportunistë, bëhen përpjekje – si në rastin e Navalny-t – për t’i thyer ata duke përdorur dokumente të falsifikuara dhe dëshmitarë të manipuluar, si dhe duke ushtruar presion masiv mbi familjet e tyre.
  • Nuk ka pasur zgjedhje demokratike dhe të pamanipuluara që kur autokrati Rama erdhi në pushtet. De facto, Shqipëria është kështu një shtet njëpartiak. Kushdo që i reziston kësaj, si në rastin e një qytetari shqiptar nga pakica greke që u zgjodh kryetar bashkie në jug të Shqipërisë, burgoset dhe akuzohet për korrupsion. Rezultati ishte që shtetasit shqiptar iu dha azil politik në BE vetëm nëpërmjet ndërhyrjes së Presidentit Grek, i cili siguroi që shqiptari të përfshihej në listën zgjedhore për Parlamentin Europian. Ndërkohë, posti i tij i kryetarit të bashkisë është mbushur gjithashtu nga një anëtar i qeverisë kriminale të Ramës.


Një gjyqësor i pavarur?

Nga vetë natyra e tij, një gjyqësor i pavarur nuk mund të ekzistojë në një autokraci. Prokurorët dhe oficerët e policisë që po hetonin Partinë Socialiste të Unitetit të Ramës për mashtrim zgjedhor u detyruan të iknin me familjet e tyre në Shqipëri dhe Zvicër, ku iu dha azil politik. Shqipëria është bërë një shtet hajdutësh, ose për ta thënë ndryshe, një “narko-shtet”. Kjo qeveri Rama nuk ka legjitimitet për anëtarësim në BE, e lëre më për bisedime me Uashingtonin ose Berlinin. Sipas Reporterëve pa Kufij, liria e shtypit po i afrohet gjithnjë e më shumë zeros, si në Rusi. Vjedhja dhe përvetësimi i fondeve shtetërore të Shqipërisë nga administrata Rama, si dhe i fondeve të ndihmës nga BE dhe Gjermania, po rriten në mënyrë eksponenciale, sipas Indeksit të Korrupsionit 2025. Konvergjenca me standardet e BE-së dhe SHBA-së po i afrohet pra zeros. Kjo do të thotë: Ka shtypje nga gjyqësori, përfshirë rastin e ish-presidentit të pafajshëm Ilir Meta, një kundërshtar i partisë së Ramës dhe një mik i demokracisë, SHBA-së dhe Evropës.

Reformë e madhe gjyqësore që nga viti 2016?

Një gjë e parëndësishme që ka çuar në krijimin e një narko-autokracie. Një çështje qendrore është reforma e gjerë e sistemit gjyqësor. Futja e një ‘procesi verifikimi’ (shqyrtimi i gjyqtarëve dhe prokurorëve). Qëllimi teorik: luftimi i korrupsionit dhe ndikimit politik. Rezultati: Një autokraci njëpartiake.

Shumë gjyqtarë që ndiheshin të përkushtuar ndaj sundimit të ligjit u shkarkuan ose u pezulluan; gjyqësori u mor në kontroll nga organizata e Ramës.

Në disa raste, mbahen gjyqe të shëmtuara për t’i demonstruar publikut ndërkombëtar se sundimi i ligjit po funksionon; madje edhe kundërshtarët e brendshëm të Ramës në parti ndiqen penalisht herë pas here. Kjo është një metodë e ngjashme me atë të përdorur në Rusi. Në Shqipëri, asnjë gjyqtar apo prokuror nuk guxon të kundërshtojë autokratin, pasi kjo do t’i vinte jetën në rrezik.

Dokumentet e të drejtave të njeriut bazohen në ide të tilla si:

  • Barazia e të gjithë njerëzve
  • Mbrojtja nga arbitrariteti shtetëror
  • Liria e shprehjes, e shtypit dhe e tubimit

Parimi qendror këtu është se shteti është i lidhur nga ligji dhe liria e individit. Në autokraci si Shqipëria ose Rusia, parimi themelor vepron ndryshe:

  • Pushteti është i përqendruar në duart e një personi (Rama) dhe një elite të vogël, të bazuar në familje.
  • Nuk ka ndarje të vërtetë të pushteteve
  • Gjyqësori nuk është i pavarur.
  • Opozita është e kufizuar.
  • Shteti qëndron mbi individin.


Njohja formale:

Nën ish-qeverinë e Berishës, Shqipëria nënshkroi marrëveshje të shumta për të drejtat e njeriut. Këto të drejta janë të sanksionuara në kushtetutën e Shqipërisë. Problemi në Shqipëri është: Zbatimi mungon dhe/ose është selektiv. Një shembull i kësaj është rasti i Metës, i cili u arrestua në rrugë së bashku me të tjerë pa asnjë bazë ligjore dhe është mbajtur në izolim për më shumë se 12 muaj. Atij i është mohuar çdo kontakt me familjen dhe publikun shqiptar. Edhe natyra publike e gjyqit aktual kundër Metës po shtypet. Popullatës nuk duhet t’i tregohet dobësia e sistemit: mungesa e argumenteve të bazuara në sundimin e ligjit dhe një i burgosur që refuzon të thyhet. Meta është një nga të paktët patriotët dhe demokratët në Shqipëri me një numër të madh ndjekësish. Karta e të Drejtave të Njeriut dhe autokracia e sistemit shqiptar Rama janë të papajtueshme. Kjo autokraci minon sistematikisht pikërisht ato të drejta të sanksionuara në Kushtetutën e Shqipërisë dhe traktate të tjera. Ata nënshkruajnë traktate dhe i rishkruajnë ato për të pretenduar legjitimitet, ndërsa i minojnë qëllimisht në jetën e përditshme. Sundimi i ligjit në Shqipëri është thjesht një fasadë  pa zbatim, të drejtat e njeriut, sundimi i ligjit dhe demokracia mbeten premtime boshe.

Shqipëria është bërë një shtet pa ligj

Popullit shqiptar i bëhet thirrje të rivendosë sundimin e ligjit dhe demokracinë. Meqenëse zgjedhjet në një shtet pa ligj nuk çojnë në një ndryshim qeverie, është koha për të përmbysur regjimin; si popull sovran, populli shqiptar ka të drejtën kushtetuese për vetëmbrojtje për të legjitimuar këtë veprim. Ne presim, dhe në fakt kërkojmë, që ish-Presidenti Meta të lirohet menjëherë.