Kuvendi i idiotëve miraton imunitet për bashkëpunëtorin e pastrimit të parave të pista në bankat e nivelit të dytë

Sot më 29 tetor 2026, Kuvendi i Shqipërisë miratoi me 84 vota ndryshimet në ligjin për Bankën e Shqipërisë, duke i dhënë guvernatorit mbrojtje të posaçme nga arrestimi dhe kontrollet personale apo të banesës për çështje që lidhen me ushtrimin e detyrës. Sipas nenit 72, për këto masa kërkohet autorizimi paraprak i Kuvendit.

Argumenti zyrtar është ruajtja e pavarësisë së bankës qendrore nga presionet politike. Në parim, pavarësia e një institucioni financiar është e domosdoshme. Por pavarësia nuk është paprekshmëri, ndërsa garancia për ushtrimin e detyrës nuk duhet të kthehet në pengesë për drejtësinë. Pikërisht këtu ka nisur shqetësimi për këtë ligj.

Përse një zyrtar që drejton institucionin më të rëndësishëm monetar të vendit duhet të ketë një mbrojtje të tillë procedurale, ndërsa qytetarët presin që ligji të zbatohet njësoj për të gjithë? Përse Kuvendi bëhet barrikadë dhe filtër përpara marrjes së disa masave hetimore, kur vetë deputetët që do të vendosin janë pjesë e një institucioni politik?

Këto nuk janë çështje teknike që mund të mbulohen me disa fjali për standardet europiane. Janë çështje të përgjegjësisë publike.

Një nga dyshimet që kërkon përgjigje lidhet me pastrimin e parave përmes sistemit bankar dhe investimin e tyre në sektorin e ndërtimit. Shqipëria ka parë kulla, pallate dhe komplekse të reja të ngrihen në një ekonomi ku një pjesë e madhe e qytetarëve përballen me paga të ulëta, pensione modeste dhe kosto të larta jetese.

Ky kontrast nuk provon se paratë e pista kanë financuar ndërtimin, por është një arsye e fortë për të kërkuar transparencë mbi burimin e kapitalit dhe efektivitetin e kontrolleve financiare. Fakti i mbrojtjes së guvernatorit të të dërgon 100% në këtë aktivitet të pistë të Bankës së Shqipërisë.

Banka e Shqipërisë ka përgjegjësi mbikëqyrëse ndaj bankave të nivelit të dytë, ndërsa parandalimi dhe hetimi i pastrimit të parave përfshijnë edhe institucione të tjera kompetente, si SPAK, të cilit tani i hiqet e drejta e arrestimit të Genc Sejkos.

Prandaj, dyshimet për hyrjen e parave me origjinë kriminale në sistemin bankar nuk bëhen me ligje për mbrojtjen e guvernatorit, por verifikohen me kontrolle dhe hetime intensive.

Ka prova të paraqitura publikisht që vërtetojnë se guvernatori ka lejuar pastrimin e parave të pista, sidomos tek shoqatat e mikrokredive.

Për këtë arsye, guvernatori duhej të hetohej thellë dhe nuk duhet të mbrohet nga verifikimi i fakteve vetëm për shkak të postit që mban.

Problemi bëhet edhe më serioz kur një shumicë prej 84 deputetësh miraton një mekanizëm që i jep Kuvendit rol në autorizimin e masave ndaj drejtuesit të bankës qendrore.

Në vend që të forcohet besimi se askush nuk është mbi ligjin, krijohet rreziku që ne qytetarët ta shohim këtë mbrojtje si një privilegj të ri të pushtetit.

Kuvendi nuk është gjykatë dhe nuk duhet të zëvendësojë drejtësinë. Detyra e tij është të bëjë ligje që mbrojnë interesin publik, jo të krijojë dyshime se funksionarët e lartë kanë nevojë për mburoja politike.

Edhe nëse qëllimi i deklaruar është i ligjshëm, një ligj i tillë duhet të shpjegohet me transparencë dhe të garantojë se hetimet nuk pengohen.

Shqiptarët nuk kanë nevojë për një guvernator të paprekshëm, por kanë nevojë për një bankë qendrore të pavarur, për një sistem bankar të pastër dhe për institucione që japin llogari.

Kur Kuvendi miraton mbrojtje të posaçme për zyrtarët, ndërsa qytetarët presin drejtësi të barabartë, lind një krizë besimi që nuk zgjidhet me vota.

Nëse institucionet e shtetit duan të provojnë se nuk janë kthyer në strehë të privilegjeve, duhet të fillojnë nga transparenca, hetimi i çdo dyshimi të bazuar dhe përgjegjësia e barabartë përpara ligjit.

Banka duhet të jetë e pavarur nga politika, por as guvernatori dhe as Kuvendi nuk mund të jenë të pavarur nga përgjegjësia ndaj qytetarëve.

Tashmë po bindemi se po drejtohemi nga një qeveri bashkëpunëtore me krimin, miratohen ligjet nga idiotët e listës dhe paratë tona administrohen nga bashkëpunëtorët e mafies së pastrimit të parave.